krótki přehlad
Tu namakaš wobsah tuteje podstrony w přepracowanym layoutje kaž pola Baćonja.
Křižerske
Radworskeje
wosady
Z Ralbic do Kulowa
Ralbicy - 1. kěrluš
1.
Dźens Chrystus z mortwych stanył je, haleluja, haleluja, a pobił je wšě mocy złe. Haleluja, haleluja!
2.
Wón žiwjenje je za nas dał, hal., hal., a z Wótcom wšón swět wujednał. Hal., hal.
3.
Tři žónske su tam k rowu šłe, hal., hal., zo bychu jeho žałb'wałe. Hal., hal.
4.
Jich jandźel w rowje překwapi, hal., hal., a přestróžane zwjeseli. Hal., hal.
5.
Wón rjekny: Njebojće so mje! Hal., hal. Chryst z rowa krasny wušoł je. Hal,. hal.
6.
Do Galileje chwatajće! Hal., hal. Tam jeho wěsće zetkaće. Hal., hal.
7.
A jeho pósłam powěsće, hal., hal., zo woprawdźe zas žiwy je! Hal., hal.
8.
Tež my so nětko radujmy, hal., hal., a Zbóžnikej so dźakujmy! Hal., hal.
9.
Haj, Tebi dźakujemy so, hal., hal., naš
překrasnjeny Zbóžniko! Hal., hal.
- 3 -
Z Ralbic do Kulowa
Ralbicy - 2. kěrluš
1.
Budź chwała Bohu wěćnemu a jeho Synej lubemu, za nas do smjerće datemu!
2.
Wón chodźił je tu po swěće a wotmył naše hrěchi wšě přez swoju smjerć a ćerpjenje.
3.
A jeho ćěło ležało je w skale do dnja třećeho, hač zjednoći z nim duša so.
4.
Tak Chryst sej ćěło překrasni, naš Zbóžnik žiwy wustupi, a jandźel skału wočini.
5.
Ta zemja zarža zdźiwana, a nócna straža rozćěka; sam jandźel w rowje zawosta.
6.
Tu na kamjeń so posydźe, tu w słónčnej drasće čakaše, hdyž złaha ranje switaše.
7.
Tři žónske k rowu přińdźechu, a jako jeho widźachu, to njemało so stróžichu.
8.
Wón rjekny: „Njebojće so mje! Wěm derje, koho pytaće. Wón njeje tu, wón žiwy je!
9.
Wšu móc wón smjerći wotwjedźe a překrasnjeny stanył je, tu ruby po nim widźeće."
10.
A jandźelej so přidruži tu jandźel hišće jasniši. Strach zaja žónske wštike tři.
Jim jandźelej pak rjeknyštaj: „Chryst stanył je a w rowje njej'. Wón knježi nade stwórbu wšej.
12.
Haj, spomńće, kak wón prajił je, zo na dźeń třeći zawěsće wón zaso stanje, hladajće.
13.
Nět pak so ruče zebjerće, do Galileje chwatajće, wšo jeho półam powěsće!"
14.
Kak rady žónske chwatachu a pósłam radosć powěchu, zo Knjez je stanył z hordosću!
15.
Ći pósli měrnje słuchachu, wšak žónskim mało wěrjachu, hač Knjeza sami widźachu.
16.
Ow překrasnjeny Zbóžniko, naš pućo swětło, wučerjo, my Tebi dowěrjamy so.
17.
Daj nam so Tebi spodobać a po wšěch horjach kralować kaž Twoji lubi, Twoja mać!
- 4 -
Z Ralbic do Kulowa
Ralbicy - 3. kěrluš
1.
Chryst mortwy je so wubudźił, haleluja, haleluja, a žiwy z rowa wustupił, haleluja, haleluja.
2.
Hdy budźeše wón njestanył, hal., hal., to cyły swět by zahinył, hal., hal.
3.
A dokelž pak wón stanył je, hal., hal., my spěwać směmy wjesele, hal., hal.
4.
Tři žónske rano njedźelu, hal., hal., row jeho prózdny nańdźechu, hal., hal.
5.
A w rowje běłaj jandźelej, hal., hal., jim cyłu radosć powěštaj, hal., hal.
6.
„Tón, kotrehož tu pytaće, hal., hal., je z mortwych stanył hordoznje, hal., hal.
7.
Wón žiwy chodźi po kraju, hal., hal. Tu jenož ćělne ruby su, hal., hal.
8.
Do Galileje doběhńće, hal., hal., tam wěsće jeho nańdźeće, hal., hal.
9.
A japoštołam prajće to, hal., hal., zo žiwjenje je dobyło.“ Hal., hal.
10.
„Dźak wamaj, dźak; my póńdźemy, hal., hal., a kaž staj rjekłoj sčinimy.“ Hal., hal.
11.
Nětk’ cyły swět so raduje, hal., hal., z tej jutrowneje powěsće, hal., hal.
12.
A wšudźe ludźo spěwaju, hal., hal., zo Chryst je dobył nad smjerću, hal., hal.
13.
Tež my z nim jutry swjećimy, hal., hal., a z wjesołosću spěwamy, hal., hal.
14.
Wša chwała, Jězu, tebi budź, hal., hal. Tež naše ćěła něhdy zbudź, hal., hal.
- 5 -
Z Ralbic do Kulowa
Kulow - 1. kěrluš
1.
Wón dobył je, naš Wumóžnik, haleluja, haleluja! A přěhrał je zły njekmanik, haleluja, haleluja!
2.
Smjerć, djablisko so hordźeštej, hal., hal. Nětk’ poraženej stonatej, hal., hal.
3.
Haj, Jězus stany wot mortwych, hal., hal., zbi złoby njepřećelow złych, hal., hal.
4.
Wón našich wótcow zwjeseli, hal., hal. A potom z rowa wustupi, hal., hal.
5.
Ze skały nawróćiwši so, hal., hal., wón wobkrućuje křesćanstwo, hal., hal.
6.
Mój Jězus překrasnjeny je, hal., hal. A wěčnje, wěčnje kraluje, hal., hal.
7.
Wón smjerći wza wšu jeje móc, hal., hal. Tuž njećěsni mje rowa nóc, hal., hal.
8.
Kaž wón tež něhdy stanu ja, hal., hal. Ow witaj, zbóžna nadźija, hal., hal.
9.
Njech bjezbóžnik so zapěra, hal., hal. Raz jeho zniči njewěra, hal., hal.
10.
Ja wěrjru Bohu žiwemu, hal., hal. Tak wuńdu horju wěčnemu, hal., hal.
11.
Kak z Jězusom so wjeselu, hal., hal.! To dowuspěwać njemóžu, hal., hal.
- -
Z Ralbic do Kulowa
Kulow - 2. kěrluš
1.
Nětk’, wěriwi, so wjeselmy a Boha chwalo česćujmy. Čas radosće je jutrowny, haleluja, haleluja.
2.
Haj, raduj město so a wjes, je z rowa stanył Chrystus Knjez, zo by nas dowjedł do njebjes, hal., hal.
3.
Tři žónske k rowu chwatachu a drohe žałby njesechu. „Štó wotamknje row?“ myslachu, hal., hal.
4.
Juž Boži row bě wotkryty, w nim jandźel, z njebjes pósłany, wšón z běłej drastu wodźety, hal., hal.
5.
Wón rjekny: „Kohož pytaće, tu njej’, wón z mortwych stanył je, to jeho pósłam powěsće!“ Hal., hal.
6.
Hdyž měšnicy to zhonichu, to njesměrnje so stróžichu a žałostnje so mjerzachu, hal., hal.
7.
Su hnydom radu radźili a stražnikow sej kupili, zo bychu prawdu zaprěli, hal., hal.
8.
Ći pjenjezy wšě přijachu, zmortwychstanjenje załžachu z najhłupišeju basničku. Hal., hal.
9.
Hlej, prawda rozbi bajki wšě, a rozpadźechu wšitke łžě, dźens wšón swět čistu prawdu wě. Hal., hal.
10.
Tak Jězus doby nad smjerću a porazy wšu njeprawdu, tuž chwalmy jeho z radosću! Hal., hal.
11.
Ow Jězu, za nas zmorjeny, my žiwemu ći wyskamy, ty knjež nam, kralo njesmjertny! Hal., hal.
- -
Z Ralbic do Kulowa
Kulow - 3. kěrluš
1.
Budź chwała Bohu wěćnemu a jeho Synej lubemu, za nas do smjerće datemu!
2.
Wón chodźił je tu po swěće a wotmył naše hrěchi wšě přez swoju smjerć a ćerpjenje.
3.
A jeho ćěło ležało je w skale do dnja třećeho, hač zjednoći z nim duša so.
4.
Tak Chryst sej ćěło překrasni, naš Zbóžnik žiwy wustupi, a jandźel skału wočini.
5.
Ta zemja zarža zdźiwana, a nócna straža rozćěka; sam jandźel w rowje zawosta.
6.
Tu na kamjeń so posydźe, tu w słónčnej drasće čakaše, hdyž złaha ranje switaše.
7.
Tři žónske k rowu přińdźechu, a jako jeho widźachu, to njemało so stróžichu.
8.
Wón rjekny: „Njebojće so mje! Wěm derje, koho pytaće. Wón njeje tu, wón žiwy je!
9.
Wšu móc wón smjerći wotwjedźe a překrasnjeny stanył je, tu ruby po nim widźeće."
10.
A jandźelej so přidruži tu jandźel hišće jasniši. Strach zaja žónske wštike tři.
Jim jandźelej pak rjeknyštaj: „Chryst stanył je a w rowje njej'. Wón knježi nade stwórbu wšej.
12.
Haj, spomńće, kak wón prajił je, zo na dźeń třeći zawěsće wón zaso stanje, hladajće.
13.
Nět pak so ruče zebjerće, do Galileje chwatajće, wšo jeho półam powěsće!"
14.
Kak rady žónske chwatachu a pósłam radosć powěchu, zo Knjez je stanył z hordosću!
15.
Ći pósli měrnje słuchachu, wšak žónskim mało wěrjachu, hač Knjeza sami widźachu.
16.
Ow překrasnjeny Zbóžniko, naš pućo swětło, wučerjo, my Tebi dowěrjamy so.
17.
Daj nam so Tebi spodobać a po wšěch horjach kralować kaž Twoji lubi, Twoja mać!
- -